همیشه میگیم یا میشنویم که میخوایم تعییرات بزرگی بدیم توی زندگیمون یا هر چیز دیگه ای و کلی برنامه ریزی و ... ولی آخرش هیچ اتفاقی نمیفته، به نظر من تغییرات بزرگ رو باید بیخیال بشیم کلا، تغییرات کوچیک هستن که به ما انرژی میدن و ما رو پیش میبرن و اونقدر صبر و انرژی نداریم که تغییر خیلی بزرگ رو رقم بزنیم

توی این ایام، یادی کنیم از خسرو گلسرخی و حرفاش توی دادگاهش که همیشه ادمُ به فکر میبره، حرفایی که معلوم نیست دقیقا برای چه زمانیه، توضیح میکنم نگاهش کنین. https://youtu.be/jyvjhUsJyNg برچسبها: گل سرخی +xa0نوشته شده در xa0شنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعتxa011:1xa0 توسطxa0الیاس قاسمیxa0 |xa0

موضوع وقتی پر رنگ تر شد برام که بعد از دیدن کلیپی در یک کانال و این که میخواستم به اشتراک بزارمش یکدفعه حذف شد، مشکل اینجاست که پیام های پیام رسان ها مگه معادل مکالمات عادی بین ما نیستن؟ پس نباید بشه بهشون استناد کرد؟ این موضوع توی سایت بزرگی مثل stackoverflow هم هست ولی با این تفاوت که لاگ تمام تغی...

معمولا همیشه با خودمون فکر میکنیم که توی آینده چی میخوایم بشیم، ولی شاید سوال مهمترین باشه که از خودمون بپرسیم که "چی نمیخوایم بشیم" یعنی رویاهامونُ بسازیم و حداقل هایی که راضیمون میکنه رو مشخص کنیم، هدف بزاریم که میخوایم تا ی مدت بعد، چی نباشیم...

من هر روز از مترو استفاده میکنم و بخش جالبش اینه که یک نفر همیشه نزدیک ورودی نشسته و یک شمارنده (از اونایی که جدیدا جای تسبیحُ برای اهلش گرفته) دستش هست و ورود افرادxa0ُ میشماره، یعنی اون سیستم که با "من کارت" اعتبارxa0ُ کم میکنه نمیتونه خودش این کارُ انجام بده!!! و باید اینقدر ابتدایی پیش رفت؟!!!

کلا ایده هایی که شبیه به قمارخونه هستن فوقالعاده هستن، یعنی میزبانی کسایی که به هم نیاز دارن و سود کمی بردن از کنارشون، ولی هنوز به نتیجه قوی و ایده جدیدی نرسیدم، حتی ایده میتونه خیلی ساده باشه، مثلا این که هر کسی جای پارک پیدا کرد سیستم ما بهش ۵۰ تومن بده و هر کسی جای پارک خاست اون نزدیکی، بهش در ا...

توی کار گروهی یکی از مهمترین بحث ها منابع انسانی هست که یعنی دقیقا همون کسایی که قراره با هم همکاری کنن، چیزی که مهمه و خیلی اوقات ممکنه سرکوب بشه اخلاقیات شخصی هر کدوم از اعضا هست، یعنی فارق از این که چه کسی توی چه موضوعی قوی هست باید دید که آیا از اون کار راضیه یا نه، ی خورده فکر کنم سخته بیانش، م...

به روند رشد ارتباط ما و دنیای دیجیتال و در واقع وب که نگاه کنیم جالبن واقعا ، مثلا همین منطق بلاگ، اینطوریه که اگه کسی محتوایی تولید میکنه، مخاطب هر وقت که تمایل داشت خودش میاد و میخونه، نه مثل پیام رسان ها و یا کانال های تلگرام و یا توییتر و اینکداین و ... که وقت و بی وقت میان وسط، منظورم اینه که ه...

نمیدونم دقیقا در مورد این نوشتم تا حالا یا نه، ولی مشکل مهمی که داره روز به روز بیشتر میشه اینه که هرچقدر داریم هر روز اطلاعات بیشتری رو بررسی میکنیم خلاقیتمون کمتر میشه، منظورم اینه که توی این زمان که به هر شکلی داره مطالب مختلف هر روز زمانمونُ میگیره، وقت کم میاریم که با خودمون خلوت کنیم آرامش فکر...

ی فیلمی بود به نام گلادیاتور ، دقیق یادم نمیاد محتواش چیه ولی دقیقا بحث این بود که برای شادی خودشون و تفریح، ی دسته برده رو به جون هم مینداختن توی میدان مسابقه که با همدیگه بجنگن، الانم المپیکه، ی تعداد آدم کل زندگی شونُ میزارن تا برن توی این مسابقات و برنده بشن، که همه بشینن به تماشاشون، خیلی جالبه...

داستان خیلی ساده است، حدود دهه ۹۰ میلادی هر استارتاپی که ایده قوی و مدیریت خوبی داشته تبدیل به یک شرکت قوی شده مثل تقریبا اکثر همین شرکت های خیلی بزرگی که دنیای اطرافمونُ گرفتن، ولی توی این زمانی که الان هستیم، اگر ایده قوی به وجود بیاد که ارزش داشته باشه به احتمال زیاد توی یکی از این شرکت ها جذب و ...