زندگی و برنامه نویسی

بعد از اینکه از دوره احساس خدا بودن و اینا رد بشیم توی برنامه نویسی و این جور چیزا، باید با دید منطقی بهش نگاه کرد، اینکه کار حرفه ای یک بخش از زندگیمونه و نه تمامش، تجربه بدی که لمسش کردم اینه که اگه توی مدت طولانی پای کامپیوتر باشم، و بخوام خودمُ به کارای مختلفش درگیر نگه دارم بعد از یک مدت حس خوبی ندارم دیگه. مثلا به مدت یک ماه، روزی بالای ۸ ساعت.

فکر میکنم منطقیه که فقط توی باره هایی که میدونیم میخوایم چه کدی بزنیم بهش مشغول بشیم و توی بازه های دیگه سعی کنیم واقعی تر زندگی کنیم، میشه تماما موضوعُ حل کرد و بعد دست به کد شد، حس میکنم اینطوری بازده هم بیشتره حداقل برای من.