ما و دنیای دیجیتال

به روند رشد ارتباط ما و دنیای دیجیتال و در واقع وب که نگاه کنیم جالبن واقعا ، مثلا همین منطق بلاگ، اینطوریه که اگه کسی محتوایی تولید میکنه، مخاطب هر وقت که تمایل داشت خودش میاد و میخونه، نه مثل پیام رسان ها و یا کانال های تلگرام و یا توییتر و اینکداین و ... که وقت و بی وقت میان وسط، منظورم اینه که هر چیزی جای خاص خودشُ داشت ولی الان همه چیز یکی شده و در هر حالتی دارن ارامش ما رو به هم میزنن و زمان های ما رو هدر میدن با اسپم کردن، ( توی پرانتز بگم که اسپمُ شاید بهتره مطالبی نابه جا تعریف کنیم، حالا به هر شکلی.. ) ، یا مثلا ایمیل که منطق ساده و خیلی خوبی داشت و داره ولی وسیله های ارتباط جدید در عین هیجانی بودنشون باعث میشن که از سطح یک وسیله بالاتر بیان و خودشون دغدغه بشن برامون.